Wat is PT 141? PT-141, ook bekend onder de stofnaam bremelanotide, is een synthetisch cyclisch peptide dat werkt op melanocortinereceptoren in het centrale zenuwstelsel. Het is voortgekomen uit onderzoek naar Melanotan II en is als geneesmiddel goedgekeurd onder de naam Vyleesi. In laboratoriumonderzoek dient het als instrument om centrale melanocortinesignalering te bestuderen. Dit artikel beschrijft de structuur, het werkingsmechanisme, de onderzoeksgebieden, de verschillen met Melanotan II en het veiligheidsprofiel uit klinische studies.
Labgetest PT-141 nodig voor je onderzoek? PT-141 kopen doe je bij BRO Peptides, 10 mg per vial met een CoA per batch.
De wetenschappelijke definitie van PT-141
PT-141 is een cyclisch heptapeptide met de stofnaam bremelanotide en CAS-nummer 189691-06-3. De structuur is nauw verwant aan die van Melanotan II. Het verschil is dat PT-141 aan het C-terminale uiteinde een vrije carbonzuurgroep heeft in plaats van een amidegroep, waardoor het als een metaboliet van Melanotan II wordt beschouwd.
Het peptide werd ontwikkeld door het Amerikaanse bedrijf Palatin Technologies. Aanleiding was de waarneming in vroege studies met Melanotan II dat activatie van centrale melanocortinereceptoren invloed had op de seksuele functie.
In 2019 werd bremelanotide door de Amerikaanse FDA goedgekeurd als Vyleesi, voor premenopauzale vrouwen met een verworven, gegeneraliseerde hypoactieve seksuele verlangensstoornis (HSDD). De research-variant, verkrijgbaar als PT-141 voor onderzoek, is uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek en is geen geneesmiddel.
Hoe PT-141 op centrale melanocortinereceptoren werkt
PT-141 is een agonist van melanocortinereceptoren. Voor de onderzochte effecten op seksueel gedrag wordt vooral de MC4-receptor in de hypothalamus van belang geacht, met een mogelijke bijdrage van MC3R. Het mechanisme verschilt daarmee wezenlijk van middelen die rechtstreeks op de bloedvaten inwerken, zoals PDE5-remmers.
Op basis van preklinisch onderzoek wordt aangenomen dat MC4R-activatie in de mediale preoptische zone van de hypothalamus leidt tot afgifte van dopamine. Dopaminerge routes spelen een rol bij motivatie en beloning, wat de effecten op seksueel gedrag in diermodellen zou kunnen verklaren. De productinformatie vermeldt dat het precieze werkingsmechanisme bij mensen niet bekend is.
PT-141 is niet volledig selectief en activeert ook andere melanocortinereceptoren, waaronder MC1R op melanocyten. Dat verklaart waarom in klinische studies bij een deel van de deelnemers plaatselijke donkere verkleuring van de huid werd waargenomen.
Onderzoeksgebieden en klinische relevantie
PT-141 wordt in onderzoek gebruikt om centrale melanocortinesignalering te bestuderen, met name de rol van de MC4-receptor in de hypothalamus. In een studie bij vrouwelijke ratten versterkte een melanocortinereceptoragonist selectief het uitnodigende paargedrag, zonder andere aspecten van het paargedrag wezenlijk te veranderen.
Het klinische onderzoek concentreerde zich op HSDD bij premenopauzale vrouwen. In twee gerandomiseerde fase 3-studies, bekend als het RECONNECT-programma, werd bremelanotide vergeleken met placebo. Daarbij werden verbeteringen gemeten in seksueel verlangen en in de daarmee samenhangende persoonlijke last, en deze studies vormden de basis voor de registratie.
Eerder werd PT-141 ook onderzocht bij erectiestoornissen bij mannen, onder meer in een intranasale toedieningsvorm. Die ontwikkelingslijn werd niet voortgezet, mede vanwege bevindingen rond de bloeddruk. In fundamenteel onderzoek wordt daarnaast gekeken naar de wisselwerking tussen melanocortine- en dopaminerge routes en naar neuro-endocriene regulatie.
Per batch labgetest via HPLC/MS, met batchnummer en certificaat van analyse.Bekijk PT-141
PT-141 vergeleken met Melanotan II
Melanotan II en PT-141 liggen structureel dicht bij elkaar. Beide zijn cyclische heptapeptiden met dezelfde ringstructuur, maar Melanotan II heeft een C-terminale amidegroep die bij PT-141 ontbreekt.
Melanotan II werd oorspronkelijk onderzocht vanwege de effecten op pigmentatie, waarbij de effecten op seksuele functie als bijwerking werden opgemerkt. Bij PT-141 lag de focus juist op die centrale effecten. Beide stoffen activeren meerdere melanocortinereceptoren, maar in onderzoek wordt PT-141 vooral ingezet voor centrale MC4R-signalering en Melanotan II vaker ook voor melanogenese.
Het grootste verschil zit in de regulatoire status en de hoeveelheid klinische data. Bremelanotide is uitgebreid onderzocht in fase 3-studies en als geneesmiddel goedgekeurd, terwijl Melanotan II nooit verder kwam dan vroege, kleinschalige studies.
Bijwerkingen en veiligheidsprofiel in onderzoek
In de fase 3-studies was misselijkheid de meest gemelde bijwerking, gevolgd door blozen, hoofdpijn en reacties op de injectieplaats. Bij een deel van de deelnemers leidde de misselijkheid tot vroegtijdig stoppen met de studie.
Daarnaast werden na toediening een tijdelijke stijging van de bloeddruk en een daling van de hartslag gemeten. In de productinformatie zijn ongecontroleerde hoge bloeddruk en bekende hart- en vaatziekten daarom als contra-indicatie opgenomen. Ook plaatselijke hyperpigmentatie is als bijwerking beschreven.
Deze gegevens komen uit gecontroleerde studies met het geregistreerde geneesmiddel. Ze zijn niet van toepassing op de research-variant, die uitsluitend bedoeld is voor laboratoriumonderzoek.
Reconstitutie, hantering en opslag
PT-141 voor onderzoek wordt geleverd als gevriesdroogd poeder. Voor experimenten wordt het onder steriele omstandigheden opgelost in bacteriostatisch water, waarbij het oplosmiddel langs de wand van de flacon wordt ingebracht en de flacon zacht wordt gezwenkt. De concentratie na het oplossen is uit te rekenen met de peptide calculator.
Net als andere melanocortinepeptiden is PT-141 gevoelig voor licht. De flacon wordt daarom in de verpakking bewaard, beschermd tegen licht.
Het gevriesdroogde poeder wordt koel, droog en donker bewaard. Een gereconstitueerde oplossing wordt gekoeld bewaard, en herhaald invriezen en ontdooien wordt bij voorkeur vermeden.
Veelgestelde vragen over PT-141
Is PT-141 hetzelfde als bremelanotide?
Ja, bremelanotide is de officiële stofnaam van PT-141. Onder die naam is het in de Verenigde Staten als geneesmiddel goedgekeurd als Vyleesi. De research-variant van BRO Peptides is uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek en is geen geneesmiddel.
Hoe verhoudt PT-141 zich tot Melanotan II?
PT-141 is een metaboliet van Melanotan II die de C-terminale amidegroep mist. Beide activeren meerdere melanocortinereceptoren. In onderzoek ligt bij PT-141 de nadruk op centrale effecten via MC4R, terwijl Melanotan II ook veel wordt gebruikt in onderzoek naar pigmentvorming.
Hoe werkt PT-141 in de hersenen?
PT-141 activeert melanocortinereceptoren in het centrale zenuwstelsel, vooral MC4R in de hypothalamus. Preklinisch onderzoek wijst op een betrokkenheid van dopaminerge routes, maar het precieze mechanisme bij mensen is niet opgehelderd.
Waarvoor is bremelanotide goedgekeurd?
Bremelanotide is in de Verenigde Staten goedgekeurd voor premenopauzale vrouwen met een verworven, gegeneraliseerde hypoactieve seksuele verlangensstoornis. De goedkeuring was gebaseerd op twee gerandomiseerde fase 3-studies met placebo als vergelijking.
Waar is PT-141 voor onderzoek verkrijgbaar?
PT-141 voor laboratoriumonderzoek is verkrijgbaar bij BRO Peptides. Het product wordt verzonden vanuit Nederland en bij elke batch hoort een analysecertificaat (CoA). Het peptide wordt uitsluitend verkocht voor onderzoeksdoeleinden en is niet bestemd voor menselijke consumptie.
Wetenschappelijke bronnen
Deze informatie is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks- en educatieve doeleinden en is gebaseerd op peer-reviewed wetenschappelijke literatuur. Er worden geen medische claims gedaan; niet bestemd voor menselijk gebruik.
- Kingsberg SA et al. Bremelanotide for the treatment of hypoactive sexual desire disorder: two randomized phase 3 trials. Obstet Gynecol. 2019;134(5):899-908. doi:10.1097/AOG.0000000000003500
- Pfaus JG et al. Selective facilitation of sexual solicitation in the female rat by a melanocortin receptor agonist. Proc Natl Acad Sci U S A. 2004;101(27):10201-10204. doi:10.1073/pnas.0400491101
